وقتی کبوتری شروع به معاشرت با کلاغها می کند پرهایش سفید می ماند،

 ولی قلبش سیاه میشود.

 دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبت است .

دل های بزرگ و احساس های بلند، عشق های زیبا و پرشکوه می آفرینند

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها

دیدن و چه بدبختی آزاردهنده ای است تنها خوشبخت بودن! در بهشت تنها

بودن سخت تر از ویر است

اکنون تو با مرگ رفته ای و من اینجا تنها به این امید دم میزنم که با هر نفس

 گامی به تو نزدیک تر میشوم . این زندگی من است

وقتی خواستم زندگی کنم، راهم را بستند.وقتی خواستم ستایش کنم،

گفتند خرافات است.وقتی خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.وقتی

خواستم گریستن، گفتند دروغ است.وقتی خواستم خندیدن، گفتند دیوانه

است.دنیا را نگه دارید، میخواهم پیاده شوم

!گر قادر نیستی خود را بالا ببری همانند سیب باش تا با افتادنت اندیشه‌ای را

بالا ببری

در مسیر سفری که به باکو دارم ، می دانم حادثه ای در راهه، حادثه ای که تا این حد با آن روبرو نشدم . 2 ساعت و 45 دقیقه پرواز بر فراز سرزمین ام... معنی مبهوت و کبود وگس را لمس کردم، و نگاهم را از خاک خسته بر نمی داشتم.
بندرعباس، شیراز، اصفهان...
بالهای خیالم را باز کردم تا به هر کجا که خواست، پرواز کند.
روزگار غریبی است! زمانی در ایران بودم و تلاشم این بود که خارج شم ، حالا بیرون از اون سرزمین همه جا میشه رفت، جز خانه!
الان تهران را زیر پا دارم، آسمان اش گرفته و ابری است؛ سوسوی چراغی را از پشت ابرها نمی بینم، ولی می بینم که پشت این ابرها، در کوچه پس کوچه های سرزمینی که از خاطرات کودکی ،نوجوانی و جوانی ام پرشده اند، چه میگذرد. حس غریبی دارم، یاد شعر زیبای حمید مصدق می افتم، هنوز بخشی از وجودم در آنجا باقی است .
با تو ام ای دلبند،
سوی ابری که نخواهد آمد، و نخواهد بارید،
چشم امید مبند،
همتی هست اگر، با من و توست
تا در این خشک کویر،
از دل سنگ برآریم آبی...
دنیای تصویر رویا چه بی حد و مرزه!
لحظاتی در خاطراتم گم شدم، کوچه پس کوچه های تهران، خاطرات دور، خاطرات شیرین، شکست ها، شیفتگی ها و آشفتگی ها، روزهای تلخ و شیرین، لحظات ناب و فراموش نشدنی با یاران، خاطره هایی خاموش اما پرهیاهو، یادگار دوران قبل از این کوچ غریب به دیار غربت...
تا چراغ وطنم خاموش است،
سوگوارانه جهان میگذرد
خون گل میچکد از ثانیه ها
شب پر از نعش جوان میگذرد...

داریوش
6 ژانویه 2009

میتوانید برخی از کتاب های دکتر را دانلود کنید

        هربرادرتنی اگرگرسنه نیست  

                  باتو که گرسنه ای خصم خانگیست

                               هرغریبه گرسنه باگرسنه هاولی برادراست

                                                درنبردماگرسنه راگرسنه یاوراست

           باری اگرچه مازخم خورده ایم

                    مارنج برده ایم

                             ماتارسیدن بی مرگی امیدهرروزمرده ایم

 
                                       ماباچراغ کینه شب راشناختیم

                   ماتارسیدن خورشید

                                    ماتادمیدن فریاد

                                             ماتاشکفتن انسان زنده ایم

                                                                  باری اگرچه اگرچه.....

 صحبت از پــزمـردن يك بـرگ نيست.

 واي  جــنگل را بــيا بان مـــــــي كند. 

دست خونالود را در پيش چشم خلق پنهان مي كند 

هيچ حيواني به حيواني نمي دارد روا 

آنــچه ايـن نا مـردمان با جـان انسان مـــي كنند 

فـــرض كن مرگ قناري در قفس هم مرگ نيست 

فـرض كنيك شاخه گل هم در جهان هر گز نرست 

فـــرض كـــن جنگل بيابان بــــود از روز نخست 

در كويري سوت كور در ميان مردمي با اين مصيبت ها صبور 

                           صحبت از مرگ محبت

                                   مرگ عشق

                                گفتگو از مرگ انسانيت است

                  هيچ حيواني به حيواني نمي دارد روا ..........

نيستی نيست .

هستی هست .

پايان نيست.

راه هست.

تولد هر كودك، نشان آن است كه :

خدا هنوز از انسان نااميد نشده است.

"رابنيندرانات تاگور – شاعر پر آوازه هند"

 *****

ما تو اين شهر کثيف خراب شده محکوم به مرگ تدريجی هستيم......

 *****

تفکر آزاد است اما بیان آن نیاز به تفکر دارد .............

براستی، زندانبان زندانی است يا زندانی؟؟؟؟؟

*****

سکوت دوستی است که هرگز خيانت نمی کند.

*****

            خدايا آفريدی رايگان، روزی ام دادی رايگان،

                                      پس بيامرزم رايگان..... 

                                                      كه تو خدايی نه بازرگان.

                                                                                                          "خواجه عبدالله انصاری"

درويشي به اشتباه فرشتگان به جهنم فرستاده ميشود .
پس از اندك زماني داد شيطان در مي آيد و رو به فرشتگان مي كند و مي گويد : جاسوس مي فرستيد به جهنم!؟
از روزي كه اين ادم به جهنم آمده مداوم در جهنم در گفتگو و بحث است و جهنميان را هدايت مي كند و...
حال سخن درويشي كه به جهنم رفته بود اين چنين است: با چنان عشقي زندگي كن كه حتي بنا به تصادف اگر به جهنم افتادي خود شيطان تو را به بهشت باز گرداند

خاخامی در میان مردم محبوبیت زیادی داشت ، همه مسحور گفته هایش می شدند . همه به جز اسحاق که همیشه با تفسیرهای خاخام مخالفت می کرد و اشتباهات او را به یادش می آورد . بقیه از اسحاق به خشم می آمدند ، اما کاری از دستشان بر نمی آمد .
روزی اسحاق در گذشت . در مراسم خاکسپاری ، مردم متوجه شدند که خاخام به شدت اندوهگین است.
یکی گفت : چرا اینقدر ناراحتید ؟ او که همیشه از شما انتقاد می کرد !
خاخام پاسخ داد : من برای دوستی که اکنون در بهشت است ناراحت نیستم . برای خودم ناراحتم .وقتی همه به من احترام می گذاشتند ، او با من مبارزه می کرد و مجبور بودم پیشرفت کنم .حالا رفته ، شاید از رشد باز بمانم

با چنان عشقی زندگی کن

که حتی بنا به تصادف اگر به جهنم افتادی خو شیطان تو را به بهشت

برگرداند .

زلف بر باد مده تا ندهي بر بادم
ناز بنياد مکن تا نکَني بنيادم
مي مخور با همه کس تا نخورم خون جگر
سر مکش تا نکشد سر به فلک فريادم
زلف را حلقه مکن تا نکُني در بندم
طره را تاب مده تا ندهي بر بادم
يار بيگانه مشو تا نبري از خويشم
غم اغيار مخور تا نکني ناشادم
رخ برافروز که فارغ کني از برگ گُلم
قد برافراز که از سرو کني آزادم
شمع هر جمع مشو ور نه بسوزي ما را
ياد هر قوم مکن تا نروي از يادم
شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه
شور شيرين منم تا نکني فرهادم
رحم کن بر من مسکين و به فريادم رس
تا به خاک در آصف نرسد فريادم
حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روي
من از آن روز که در بند توام آزادم

تقدیم به ........( کریچیک )